martı16
İçim sığmıyor bugün bu ofise. Tıpkı martılar gibi uçmak istiyor yüreğim. Kanat çırparcasına pırlanıyor. Ama uçamıyorum. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüyor.Evet ağlıyorum ağladığım şeyin sebebi yok ya da var kendime dahi söyleyemiyorum. Ama uçmak, bu diyarlardan girmek istiyorum bugün. O sevmediğim istanbul fotoğraflarına bakarken buluyorum kendimi. Sonra deniz kıyısından martıları seyre dalmış gibi hissediyorum bir an fotoğraflar alıp götürüyor beni. . . Ey martılar bende bende uçmak istiyorum sizin gibi.